Features நேர்காணல்

CTA: புதிய சட்டம் பழைய பயங்கரவாதிகளுக்கு எதிரானது அல்ல

Written by Administrator
  • சட்டத்தரணி எம்.ஏ.எம். ஹகீம்

(சிரேஷ்ட விரிவுரையாளர், சர்வதேச சட்டத்துறை, சட்டபீடம், கொழும்பு பல்கலைக்கழகம்)

பயங்கரவாதத்திற்கு எதிரான சட்டம் அல்லது பயங்கரவாத எதிர்ப்புச் சட்டம் (Counter Terrorism Act – CTA)  உடனடியாகக் கொண்டு வரப்பட்டமைக்குரிய காரணங்கள் என்ன?

பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டம் (PTA) 1979 ஆம் ஆண்டு கொண்டுவரப்பட்டது. தற்காலிக ஏற்பாடு எனும் பெயரிலேயே இச்சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. அந்தக் காலப்பகுதியில் புலிகள் இயக்கத்தின் செயற்பாடுகளை ஒடுக்கும் நோக்கிலேயே இந்தச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. அவ்வாறு கொண்டுவரப்பட்ட தற்காலிக ஏற்பாடு சட்ட நடைமுறைகளுக்கு இணங்க இன்றுவரையில் நீடிக்கப்பட்டு வருகிறது.

ஆனால் இந்தச் சட்டத்தைப் பயன்படுத்திய விதம், அதனால் பாதிக்கப்பட்ட மக்களுடைய பிரச்சினைகள் சர்வதேசம் வரையில் கொண்டு  செல்லப்பட்டதன் காரணமாக கடந்த காலங்களில் இலங்கைக்கு ஏற்பட்ட சர்வதேச அழுத்தங்களில் காணப்பட்ட அம்சங்களில் ஒன்றாக பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தை இல்லாது செய்ய வேண்டும் அல்லது மாற்றியமைக்க வேண்டும் என்ற தேவைப்பாடு முன்வைக்கப்பட்டது.

குறிப்பாக ஐக்கிய நாடுகள் மனித உரிமைப் பேரவையில் 2015 ஆம் ஆண்டு இறுதியாகக் கொண்டுவரப்பட்ட இலங்கை அனுசரணை வழங்கிய தீர்மானத்தில் சொல்லப்பட்ட 20 அம்சங் களில் முக்கியமாக இந்தப் பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தை திருத்தியமைப்போம் என்கின்ற வாக் குறுதியை இலங்கை இணை அனுசரணையாளர் என்ற வகையில் சொல்லியிருக்கிறது. அது மாத்திரமல்லாமல் இலங்கைக்கு வழங்கப்படுகின்ற GSP+ வரிச்சலுகையின் போதும் இந்தச் சட்டம் மாற்றியமைக்கப்பட வேண்டும் என்ற நிபந்தனை முன்வைக்கப்பட்டது. இது தவிர வேறு பல நாடுகள் இராஜதந்திர ரீதியாக இலங்கைக்கு அழுத்தம் கொடுத்த காரணத்தினாலும் இந்தச் சட்டத்தை மாற்ற வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்திருக்கிறார்கள்.

உங்களது அவதானத்தின் படி பயங்கரவாத எதிர்ப்புச் சட்டம் (CTA) எப்படிப்பட்டது?

இலங்கையின் இறைமைக்கு அச்சுறுத்தலாக வரக்கூடிய செயற்பாடுகளை அடக்கியொடுக்குவது என்ற அடிப்படையிலேயே பயங்கரவாத தடைச் சட்டம் கொண்டுவரப்பட்டது. தற்போது கொண்டுவரப்பட்டிருக்கும் பயங்கரவாத எதிர்ப்புச் சட்டம் என்பது அதனை விட பரந்ததாகவும் நிரந்தரமானதுமான சட்டமாக உள்ளது. பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டம் தற்காலிக ஏற்பாடாகும். அது காலத்திற்கு காலம் நீடிக்கப்பட வேண்டும்.

ஆனால் தற்போதைய சட்டம் நிரந்தமான ஒன்றாக கொண்டுவரவே உத்தேசிக்கப்பட்டிருக்கின்றது. இந்தச் சட்டத்தில் காணப்படும் அம்சங்களை பார்க்கின்ற போது இதனுடைய பரந்த தன்மை பயங்கரமானதாகவே இருக்கின்றது. பயங்கரவாத தடைச்சட்டமாக இருந்தாலும் இந்தச் சட்டத்தின் உள்ளடக்கங்கள் தனிமனித சுதந்திர செயற்பாட்டிற்கு பாதிப்பை ஏற்படுத்துமா என்பது கவலையான விடயமாக உள்ளது.

ஏற்கனவே அமுலில் இருந்த பயங்கரவாத தடைச் சட்டத்திற்கும் தற்போது கொண்டு வரப்பட்டிருக்கின்ற பயங்கரவாத எதிர்ப்புச் சட்டத்திற்கும் இடையிலான வித்தியாசங்கள் என்ன?

இவ்விரு சட்டங்களிலும் குற்ற ஒப்புதல் அளித்தல் என்கின்ற விடயத்தை நோக்கும் போது பயங்கரவாத எதிர்ப்புச் சட்டத்தின் கீழ் சந்தேகத்தின் பேரில் ஒருவர் கைதுசெய்யப்பட்டால் அவர் குற்ற ஒப்புதல் வழங்கும் போது நீதவானுக்கு முன்னால் மாத்திரமே அதனை வழங்க முடியும். பயங்கரவாத தடுப்புச் சட்டத்தில் ஒரு உயர் அதிகாரியின் முன்னால் மாத்திரமே குற்ற ஒப்புதல் வழங்க முடியும். ஒரு பொலிஸ் அதிகாரியின் முன்பாக குற்ற ஒப்புதல் வழங்கும் போது அது வேறு வகையான அச்சுறுத்தல்கள், பயமுறுத்தல்களுக்கு மத்தியில் செய்யப்படலாம் என்கின்ற விமர்சனம் முன்வைக்கப்பட்டு வந்தது. தற்போது அந்த நடைமுறை நீதவானுக்கு கீழ் கொண்டு வரப்பட்டிருக்கிறது.

இரண்டாவது, தடுப்புக் கட்டளை (Detention Order) என்கின்ற விடயத்தை பொறுத்தவரையில் பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்தின் கீழ் ஒருவர் கைதுசெய்யப்பட்டால் 72 மணித்தியாலயங்களுக்குப் பிறகு நீதவானுக்கு முன்னால் கொண்டுவந்து அவரை 6 மாதங்கள் தடுத்துவைக்கலாம் என்கின்ற ஏற்பாடு உள்ளது. ஆனால் பயங்கரவாத எதிர்ப்புச் சட்டத்தின் கீழ் ஒருவர் 48 மணிநேரத்திற்குள் நீதவான் முன்னிலையில் ஆஜர்படுத்தப்பட்டு அவரை 14 நாட்கள் மாத்திரமே தடுத்துவைக்கலாம்.

இப்படி 14 நாட்கள் 14 நாட்கள் என்று ஒரு  வரை 4 தடவை மாத்திரமே இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் தடுத்துவைக்க முடியும். இது கிட்டத்தட்ட 2 மாத காலமாகும். இக்காலப்பகுதியில் தடுத்து வைக்கப்படும் நபருக்கு எதிராக வழக்குத்தாக்கல் செய்ய முடியும். வழக்குத் தாக்கல் செய்யப்படாவிட்டால் நீதிமன்றம் இவரை சிறையிலிருந்து விடுவிக்கும் என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது.

அத்துடன் இச்சட்டத்தின் கீழான முதலாவது தடுப்புக் காவல் கட்டாயமானது. அதாவது CTA யின் கீழ் ஒருவர் கைதுசெய்யப்பட்டு நீதிமன்றின் முன்னிலையில் கொண்டுவரப்பட்டவுடன் CTA யின் கீழ் இவர் கொண்டுவரப்பட்டிருப்பதாக பொலிஸார் நீதவானுக்கு அறிக்கையிடுகின்ற போது நீதவான் அவரை கண்டிப்பாக 14 நாட்கள் தடுத்துவைக்க வேண்டும். ஆனால் அடுத்து வரும் தடவைகளில் அவரை தடுத்துவைப்பதா இல்லையா என்பது நீதவானின் தற்றுணிவு அதிகாரத்திற்கு உட்பட்ட விடயமாகும்.

அடுத்த விடயமாக சந்தேக நபரொருவர் ஏனைய சட்டங்களில் சொல்லப்பட்டுள்ளது போன்று ஒரு சட்டத்தரணியை சந்தித்து ஆலோசனை பெற்று வழக்குகளை முன்னெடுக்கும் வாய்ப்பு CTA யில் வழங்கப்பட்டிருக்கிறது. அதே நேரம் சந்தேக நபரது கைது தொடர்பாக அவரது குடும்பத்திற்கு, பொலிஸ் தலைமையகத்திற்கு, மனித உரிமைகள் ஆணைக்குழுவுக்கு உடனே அறிவிக்கப்பட வேண்டும் என்றும் கூறப்பட்டுள்ளது. 14 நாட்கள் தடுப்புக் கட்டளையினை நீதிமன்றம் வழங்குகின்றபோது அது பிழையானது எனக் கூறி மீளாய்வு செய்யலாம் அல்லது மேன்முறையீடு செய்ய முடியும்.

அதேநேரம் பொலிஸ் நிலையத்தில் அல்லது தடுப்பு முகாம்களில் தடுத்து வைக்கப்பட்டிருக்கின்ற ஒரு சந்தேக நபர் சித்திரவதைக்கு உட்படுத்தப்படுவார் அல்லது அவரது உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் உள்ளதென நீதவான் கருதினால் அவரை சிறைச்சாலைகளில் தடுத்து வைக்குமாறு கூற முடியும்.

பயங்கரவாத எதிர்ப்புச் சட்டத்தில் (CTA) குற்றங்கள் என்பதாக அடையாளப்படுத்தப் பட்டிருக்கும் விடயங்கள் என்ன?

பயங்கரவாதத் தடைச்சட்டத்தின் கீழ் குற்றங்கள் எனப்படுவது தெளிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அதாவது படுகொலை, கடத்தல், தாக்குதல் ஏனைய குற்றவியல் செயற்பாடுகள் அனைத்தும் அச்சட்டத்தின் கீழ் தெளிவுபடுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆனால் CTA யின் கீழ் சொல்லப்பட்டுள்ள பிரிவு 3 இல் 4 ஏற்பாடுகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. அதில் ஒன்று, பொதுமக்களை அச்சுறுத்துகின்ற செயற்பாடு எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இரண்டாவது, இலங்கை அரசாங்கத்தை அல்லது வேறு ஏதும் அரசாங்கத்தை அல்லது சர்வதேச நிறுவனமொன்றை ஒரு செயற்பாட்டை செய்யுமாறு அல்லது செய்யாமல் விடுமாறு சட்ட முரணாக அல்லது தீங்கான முறையில் தடுத்தல். மூன்றாவது, அரசாங்கத்தினுடைய பணிகளை செயற்படவிடாமல் தடைசெய்தல், நான்காவது, இலங்கையினுடைய ஆள்புல எல்லைக்கும், ஆள் புல பாதுகாப்புக்கும் எதிரான வகையில் ஒரு தீங்கு ஏற்படக்கூடிய செயலை செய்தல்.

இந்நான்கு விடயங்களே CTA யின் கீழால் சொல்லப்பட்டிருக்கும் குற்றங்களாகும். இதில் முதலாவது குற்றம் பொதுமக்களுக்கு எதிரான அச்சுறுத்தல் என்பதாகும். பொதுமக்களுக்கு எதிரான அச்சுறுத்தல் என்றால் என்ன என்பது வரைவிலக்கணப்படுத்தப்படவில்லை. அதாவது இந்தச் சட்டத்தை பிரயோகிக்கும் சட்ட அமுலாக்கல் அதிகாரிகள் எதனைக் கருதுகிறார்களோ அதுவே பொதுமக்களுக்கு எதிரான அச்சுறுத்தல் என்பதாகக் கருதப்படும்.

வழமையாக சட்டமொன்றைக் கொண்டுவரும் போது அதில் சட்டத்துக்கான பொருள்கோடல் என்றொரு பகுதி இருக்கிறது. அதில் சட்டத்தில் குறிப்பிடப்படும் சொற்களுக்கான பொருள்விளக்கம் கூறப்பட வேண்டும். ஆனால் இங்கு பொது மக்களுக்கு எதிரான அச்சுறுத்தல் என்னவென்று கூறப்படவில்லை.

மற்றது, இங்கு பயங்கரவாதம் என்ற சொல்லே பாவிக்கப்படுகின்றது. பொதுவாக பயங்கரவாதம் என்ற சொல் ஒரு நிலைமாறுகின்ற ஒரு செயற்பாட்டு வடிவத்தை உணர்ந்துகொள்ளக் கூடிய ஒரு சொல்லே தவிர, திட்டவட்டமான ஒரு சொல் அல்ல. குறிப்பாக சொல்வதானால் பயங்கரவாதத்திற்கு இதுதான் வரைவிலக்கணம் என்று சொல்ல முடியாத ஒரு சூழல் இருக்கிறது. ஏனெனில், இன்று பயங்கரவாதச் செயலாகக் கருதிய ஒரு செயல் நாளை ஒரு நியாயமான ஒரு சுயநிர்ணய உரிமைக்கான போராட்டமாகக் கருதப்படலாம். இதை இன்னும் தெளிவாகச் சொல்வதானால், ‘one man terrorist, another man freedom fighter’ என்று சொல்வார்கள். அதாவது ஒரு மனிதனுக்கு பயங்கரவாதியாகத் தெரிகின்ற ஒருவர் இன்னொரு மனிதனுடைய சுதந்திரப் போராளியாக இருப்பார். இதன் காரணமாக இந்தச் சொல் சர்வதேச ரீதியில் ஆழமான விமர்சனத்திற்கும் வேறு வகையான வரைவிலக்கணத்திற்கும் உட்பட்ட  சொல்லாகும்.

இங்கு பொதுமக்களை அச்சுறுத்தும் செயற்பாடுகளாக நோக்கப்படும் விடயங்கள் என்னவென்று தெளிவுபடுத்த முடியுமா?

CTA யின் கீழ் சொல்லப்பட்டுள்ள 4 குற்றங்களில் முதலாவது பொதுமக்களை அச்சுறுத்தல் என்பதாக உள்ளது. அப்படியென்றால் என்ன? பொது மக்களை எப்படி அச்சுறுத்துவது? என்பது வரைவிலக்கணப்படுத்தப்படவில்லை. இது மிகப் பெரும் பிரச்சினையைக் கொண்டுவரும்.

சில நேரம் நல்ல எண்ணத்தில் செய்யப்படும் ஒரு செயற்பாடு அல்லது ஒரு ஆர்ப்பாட்டம் அல்லது அரசாங்கத்திற்கு எதிரான போராட்டங்களைச் செய்கின்ற நேரங்களில் அவை அரசாங்கத்தின் பணிகளைச் செய்யவிடாமல் தடுக்கின்றன என இதற்கு பொருள்கோடல் வழங்கப்பட்டால், அது தனிமனித சுதந்திரத்தைப் பாதிக்கின்ற செயலாக அமையும். இந்த ஏற்பாடுகள் பயங்கரவாதத் தடைச் சட்டத்திற்கு கீழால் இருக்கவில்லை. CTA யின் கீழ் இது காணப்படுவதனால் இதன் பிரயோகம் எவ்வாறு இருக்கும் என்பது நடைமுறைப்படுத்தப்படுகின்ற போது தான் நாங்கள் அதனைக் கண்டுகொள்ள முடியும்.

ஒப்பீட்டளவில் நோக்கும் போது பயங்கரவாதத் தடைச்சட்டத்தை விட பயங்கரவாத எதிர்ப்புச் சட்டம் ஆபத்துமிக்கதாக தென்படுகின்றதல்லவா?

விடுதலைப் புலிகளின் செயற்பாடுகளை முடக்குவதற்காக வேண்டி அவர்கள் தமிழீழ பிரகடனத்தை செய்ததன் பிற்பாடு குறிப்பாக பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களுக்கு, அரசாங்க நிறுவனங்களுக்கு, தனிநபர்களை கொலை செய்தல் போன்ற விடயங்கள் மாத்திரமே பயங்கரவாதச் செயல் என்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. ஆனால் தற்போதைய சட்டம் பரந்த அடிப்படையில் கொண்டுவரப்பட்டுள்ளது. எதிர்காலத்தில் வரக்கூடிய அத்தகைய செயற்பாடுகளை கூட இவர்கள் பயங்கரவாதச் செயலாக வரலாம் எனக் கருதி அதற்கெதிரான நடவடிக்கைகளை எடுக்க முடியும் என்று இச்சட்டத்தின் முகவுரையில் குறிப்பிடப்பட்டள்ளது. எனவே PTA துல்லியமானது. CTA மிகவும் பரந்தது. அதாவது CTA ஒரு குடையைப் போன்றது. அதை விரித்தால் அதற்குள் என்னென்ன அகப்படுமோ அவையனைத்தும் உள்ளடங்கும்.

CTA சட்டம் கடந்த வருடம் ஒக்டோபர் மாதம் பாராளுமன்றத்தில் கொண்டுவரப்பட்ட போது அச்சட்டத்திற்கெதிராக கடுமையான விமர்சனங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன. இதன்போது பாராளுமன்ற குழுநிலையின் போது அவற்றை திருத்திக் கொள்வதாகக் கூறப்பட்டது. ஆனால் அப்படிக் கூறினாலும் பொதுமக்களுக்கு இந்தச் சட்டம் தொடர்பில் கருத்துத் தெரிவிப்பதற்கான அவகாசம் வழங்கப்படவில்லை.

இந்தச் சட்ட வரைவு தொடர்பாக உயர்நீதி மன்றத்திலும் கேள்விக்குட்படுத்தப்பட்டது. அது சம்பந்தமாக ஆராய்ந்த உயர்நீதிமன்றம் தனது முடிவை சபாநாயகருக்கு அறிவித்தது. அதில் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ள முக்கியமான விடயம் என்னவெனில், இந்தச் சட்ட ஏற்பாடுகள் அடிப்படை மனித உரிமைகளை மீறுவதாக அமையும். ஆகவே அதன் காரணமாக இந்தச் சட்டம் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மைக்கு விடப்பட வேண்டும், அல்லது இந்தச் சட்டம் திருத்தப்பட வேண்டும் என்ற விடயம் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

ஆகவே இதன் காரணமாக இந்தச் சட்டம் மீளாய்வுக்கு உட்படுகின்றது என்பது தெளிவு. ஆனால் சமகாலத்தில் நடக்கின்ற விடயங்களை பார்க்கும் போது புதிய பயங்கரவாதிகளின் தோற்றம் உருவாகியிருக்கின்றது. ஒன்று, போதைப்பொருள் பயங்கரவாதம். இரண்டாவது, இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதம். இவ்விரு அம்சங்களும் முஸ்லிம்களுக்கு சிக்கலை ஏற்படுத்தப் போகின்றது. முஸ்லிம்களுடைய ஈடுபாடு போதைப்பொருளில் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு விட்டது.

அதேபோல சர்வதேச இஸ்லாமிய அடிப்படைவாதச் சிந்தனைகளைத் தூண்டுகின்ற செயற்பாடுகளும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு விட்டது. நியாயமான சந்தேகங்களுக்கு அப்பால் அது நிரூபிக்கப்பட்டு விட்டது. இந்தக் கட்டத்தில் இலங்கை சர்வதேசத்திற்கு ஒரு நியாயப்படுத்தலை கொண்டுவரப் போகின்றது எப்படியென்றால், சர்வதேசம் போராடுகின்ற இஸ்லாமிய பயங்கரவாதமும் இலங்கைக்குள் இருக்கிறது என்றொரு நியாயத்தை முன்வைக்கும் எனில், இலங்கை கொண்டு வந்திருக்கும் இந்தச் சட்டத்தை சர்வதேச அழுத்தங்களின்றி அமைத்துக்கொள்ள முடியும்.

அண்மையில் இலங்கையில் ஏற்பட்ட சம்பவங்களை பார்க்கின்ற போது போதைப்பொருள் பயங்கரவாதம் எமது நாட்டில் காணப்படுகின்றது, இவற்றை கட்டுப்படுத்த இந்தச் சட்டம் அவசியம் என்று இலங்கைக்கு நியாயப்படுத்த முடியும். இது முதலாவது விடயம். இரண்டாவது, முன்னைய சட்டத்தினதும் தற்போதைய சட்டத்தினதும் நோக்கத்தை பார்க்கின்றபோது இந்தச் சட்டத்தை நீக்க வேண்டும் என்று போராடி வருகின்ற புலம்பெயர் தமிழர்கள் கூட இதனைப் பற்றி கதைக்காமல் விடுவதற்கான வாய்ப்பிருக்கின்றது.

அதுபோன்று இது தொடர்பில் பேசி வருகின்ற அரச சாரா நிறுவனங்கள் கூட இந்தத் தீவிரத் தன்மையை பார்க்கின்ற போது இப்படியான சட்டம் தேவைதான் என்ற முடிவுக்கு வரலாம். சர்வதேச நிறுவனங்கள் கூட இதற்கு இணக்கப்பாட்டை தெரிவிக்கலாம். எனவே இந்த புதிய ஏற்பாடுகள் பழைய பயங்கரவாதிகளுக்குரியது அல்ல என்பதை தெளிவாக விளங்கிக்கொள்ள வேண்டும்.

இந்தச் சட்டம் எதிர்காலத்தில் முஸ்லிம்களுக்கு எத்தகைய பாதிப்புக்களை ஏற்படுத்தும்? அவற்றிலிருந்து நாம் எவ்வாறு பாதுகாப்புப் பெற முடியும்?

முதலாவது எமது செயற்பாடுகளைப் பார்க்க வேண்டும். செயற்பாட்டின் பின்னணியைப் பார்க்க வேண்டும். இந்தச் செயற்பாட்டால் ஏனைய சமூகங்கள் எதிர்நோக்குகின்ற அச்சுறுத்தலை பார்க்க வேண்டும். அந்த அச்சுறுத்தலை அடக்குவதற்கு அரசாங்கம் கொண்டுவருகின்ற சட்டத்தை பார்க்க வேண்டும். எமது செயற்பாடுகளை பொறுத்தவரையில் இலங்கையில் முஸ்லிம்கள் நேர்மையான, கௌரவமான சமூகமாகவே உள்ளனர். 1990 களுக்கு பிற்பட்ட காலப்பகுதியில் ஏற்பட்ட பல்வேறு சமூக, பொருளாதார, அரசியல் மாற்றங்களினால் சமூகத்தினுடைய போக்கு பாரியளவில் மாறியிருக்கிறது. எமது சமூகத்தில் பிழையான சிந்தனைப் போக்கு உள்வாங்கப்பட்டிருக்கிறது.

எமக்கு மத்தியில் காணப்படும் இயக்க ரீதியான வேறுபாடுகள், கொள்கைச் சிந்தனை ரீதியான முரண்பாடுகள் மற்றும் சமூகவியல் வாழ்வு ரீதியாக ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்களை (இதற்குள் உடை, உணவுப் பழக்கங்கள் போன்றவற்றைக் குறிப்பிடலாம்)  இயல்பாகவே உற்று நோக்கி வந்த பெரும்பான்மை சமூகம், புலிகளின் காலப்பகுதியில் இது பற்றி பெரிதாகப் பேசாமல் இருந்துவிட்டு பிற்பட்ட காலத்தில் பகிரங்கமாகப் பேச ஆரம்பித்திருக்கிறது. மிதவாதப் போக்குள்ள சிங்கள மக்களை அடிப்படைவாத சிங்கள அமைப்புக்கள் இவற்றைக் கூறி தூண்டி வருகின்றன. இதற்கு அரசியல் பின்னணி யும் ஒரு காரணம். எமது சமூகத்தில் இயக்கங்களுக்கிடையில் இடம்பெற்ற வன்முறைகள், கொலைகள், பள்ளிவாசல் உடைப்புக்கள், பொலிஸ் நிலையங்களில் தெரிவிக்கப்பட்ட புகார்கள் போன்ற வற்றை பார்க்கும் போது இது வேறு ஒரு கட்டத்திற்கு கொண்டு வந்து நிறுத்தியது.

பொருளாதாரத் துறையிலும் அவசரப் போக்குடைய சமூகமாக மாறியமையினால் சமூகத்தில் உருப்பெற்ற நேர்மையீனம், குறுக்குவழிகள் போன்ற பண்பாடுகளால் எம்மீது மற்றவர்கள் கொண்டிருந்த நம் பிக்கை படிப்படியாக மங்க ஆரம்பித்திருக்கிறது. இந்தச் சந்தர்ப்பத்தில் முஸ்லிம் சமூகத் தலைமை நிறுவனங்கள், தலை வர்கள் சமூகத்தை ஒழுங்கமைத்திருக்க வேண்டிய இடங்களை தவறவிட்டனர். சின்னச் சின்ன பிரச்சினைகள் வரும்  போதே அவற்றைத் தூர நோக்குடன் கையாண்டிருப்பின் பிரச்சினைகள் இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்காது.

இந்தச் சூழலிலேயே அண்மைய மாவனெல்லை சம்பவம் நடக்கிறது. அது போன்று போதைப்பொருள் கடத்தல் விவகாரங்கள் ஒன்றொன்றாக வெளிவருகின்றது. மாவனெல்லை சம்பவத்திற்கு பிறகு வந்த தகவல்களை பார்க்கும் போது ஒரு பாரிய செயற்பாட்டிற்கு தயாராகி யிருக்கின்ற விடயம் வெளிவருகிறது. அனைவருடைய செயற்பாடுகளும் கேள்விக்குட்படுத்தப்பட்டு விட்டது.

இப்படிப்பட்ட சம்பவங்களுக்கு மத்தியில் முஸ்லிம்கள் அடுத்த கட்டமாக  எவற்றை செய்யலாம் என நீங்கள் குறிப்பிட விரும்புகிறீர்கள்?

இது சவாலுக்குரிய விடயம். முதலாவது, எங்களுடைய நிலைப்பாடுகளைத் தெளிவாக முன்வைக்க வேண்டும். போதைப் பொருளாக இருக்கட்டும், பயங்கரவாதச் செயலாக இருக்கட்டும் இவையனைத்தையும் எமது மார்க்கம் வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது; எதிர்க்கின்றது என்பதை வெளிப்படையாகச் சொல்ல வேண்டும். இதனை திரும்பத் திருப்ப சொல்ல வேண்டும். இரண்டாவது, எமது செயற்பாடுகள். அதாவது இப்படியான நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுபவர்களை சட்டத்தின் முன் நிறுத்த நடவடிக்கை எடுக்க வேண்டும். அரசாங்கத்திற்கு உதவ வேண்டும். மூன்றாவது இளைஞர்களையும் கல்விசார் சமூகத்தையும் வழிநடாத்த நீண்டகாலத் திட்டங்களை வகுக்க வேண்டும். இவற்றை இயக்க ரீதியில் ஒப்படைப்பதை விட பாடசாலை அடிப்படையில் போவது சிறந்தது. அதாவது இது வெளிப்படையாக அமைய வேண்டும்.

இயக்க அடிப்படையில் அமையும் போது இயக்கங்களுக்கு மத்தியில் போட்டி ஏற்பட்டு அது ஆரோக்கியமற்ற நிலையை தோற்றுவிக்கும். எமது பொருளாதாரத்தை பொறுத்தவரையில் இனிமேல் நேர்மையான போக்கை கடைபிடிக்க வேண்டும். அரசியல் தலைவர்கள் சமூகத்தை கவனத்திற்கொண்டு ஒன்றுபட்ட செயற்பாடுகளை செய்ய வேண்டும். அத்துடன் பொதுவான சட்ட விடயங்கள் வரும் போது அரசியல் தலைவர்கள் ஒற்றுமையாக  நின்று தூர நோக்குடன் செயற்பட வேண்டும். இப்படியில்லாத போது இந்தச்சட்டத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள பயங்கர நிலைமைகளை சமூகம் எதிர்கொள்ள வேண்டி வரும். 

About the author

Administrator

Leave a Comment