Features சமூகம்

முஸ்லிம்களின் தலைமையாக இலங்கை முஸ்லிம் மருத்துவர் சங்கம் ?

Written by Administrator

ஸலாஹுதீன்

தேர்தல்கள் சூடுபிடித்துள்ள காலப்பகுதியில் இலங்கை முஸ்லிம்கள் மீண்டும் தமது தலைமைகளைப் பற்றிச் சிந்திக்கத் தலைப்பட்டிருக்கிறார்கள். முஸ்லிம் சமூகத்தின் தலைமை பற்றிச் சிந்திக்கும் போது, இலங்கையில் முஸ்லிம் சமூகத்துக்கென தனியான தலைமையொன்று அவசியமா என்றொரு கேள்விக்கும் இடமிருக்கிறது. பல்லினச் சமூகங்கள் வாழும் இலங்கைச் சூழலில் ஏனைய சமூகங்கள் அனைத்தும் தலைமை என்று வரும்போது அரசியல் தலைமையைத் தான் பொதுவாகக் கருதுவதுண்டு. இதனைத் தவிர்த்துப் பார்க்கும் போது, சிங்கள சமூகத்தின் தலைமை யார் அல்லது எது, தமிழ்ச் சமூகத்தின் தலைமை யார் அல்லது எது என்ற கேள்விகளுக்கும் விடைகாண முனைவது சில நேரங்களில் பொருத்தமாக அமைய முடியும்.

சமூகங்களின் தலைமை என்று வரும் போது கருதினால் மல்கம் ரஞ்சித் உடைய தலைமைப் பாத்திரம் சற்று வேறானது. இதனை வைத்து சிலர் ஆன்மீகத் தலைமையை நியாயப்படுத்தும் நோக்கில் வாதாட முற்பட முடியும். ஆனாலும் கருதினால் மல்கம் ரஞ்சித் ஆன்மீகத் தலைமைக்கு மேலாக தனது சமூகத்தையே, இன்னும் தாண்டிப் போனால் நாட்டையே வழிநடத்தும் அளவுக்கு தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொண்ட ஒருவர் என்பது ஈஸ்டர் தாக்குதல்களின் பின்னால் வெளிப்பட்ட உண்மை. உள்நாட்டு அரசியல் முதல் உலகளாவிய பயங்கரவாதம் வரை சரியான புரிதல் அவரிடம் இருப்பது இதன்போது நன்றாகவே வெளிப்பட்டது. இந்த வகையில் அவரது பாத்திரம் வித்தியாசமானது. சிலபோது முன்மாதிரிமிக்கது.

உலகளாவிய பயங்கரவாத நிகழ்ச்சி நிரலுக்கு இலங்கை உட்பட்டிருக்கின்ற நிலையில், இதற்கு இலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் பலிக்கடாவாக்கப்பட்டு வரும் வழமையில், ஆன்மீகத் தலைமையொன்று மட்டுமே இந்தச் சவால்களைத் தாக்குப் பிடிக்கும் என எந்த விதத்திலும் எதிர்பார்க்க முடியாது. உலகின் பல நாடுகளிலும் திணிக்கப்பட்டு அந்த நாடுகளைக் கற்பழிக்கின்ற அநீதிப் போராட்டத்தில் சிக்குண்ட எந்த நாடும் அண்மைக் காலத்தில் மீண்டெழும்புவதற்கான எதிர்பார்ப்புக்கள் எதுவும் இல்லாத நிலையில், இலங்கையில் சிறுபான்மையிலும் சிறுபான்மையாக இருக்கின்ற முஸ்லிம் சமூகம் இதனை எதிர்கொள்வது எம்மாத்திரம் ? இந்த நிலையில் இந்த அபாய சூழலை தனியாக ஒரு குழுவினர் எதிர்கொள்ள நினைப்பது  என்பது வடிகட்டிய முட்டாள்தனமன்றி வேறில்லை.

இலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் அண்மைக்காலம் வரை  அரசியலையும் ஆன்மீகத்தையும் வேறுபடுத்தித் தான் பார்த்து வருகிறது. இப்பொழுது படிப்படியாக அரசியல்வாதிகளையும் மிஞ்சிய அரசியல் ஆன்மீகத்தில் புகுந்து கொண்டு உறவென்கின்றது. இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தில் இன்றிருக்கும் தலைமை அரசியல்வாதிகளுக்கு அப்பாலான ஆன்மீகம் கலந்த அரசியல் தலைமை என்பது தான் பொருத்தமானது. இன்னொரு வகையில் ஆன்மீகமுமற்ற அரசியலுமற்றதொரு தலைமை தான் இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தை வழிநடத்துகிறது. இது எந்த விடயத்திலும் எந்த நிலைப்பாட்டையும் எடுக்க முடியாத ஒரு இரண்டும் கெட்டான் தலைமையைத் தான் தோற்றுவித்திருக்கிறது. இனிவரத் தொடங்கியுள்ள சவால்களை எதிர்கொள்வதில் முஸ்லிம் சமூகம் உறுதியான பலமானதொரு தலைமையை கட்டமைக்க வேண்டியதன் அவசியத்தையே இது உணர்த்துகிறது.

இலங்கை முஸ்லிம் சமூகத்தைப் பொருத்தவரை அகில இலங்கை ஜம்இய்யதுல் உலமா என்பது தான்தோன்றித் தலைமையாக இன்றுவரை செயற்பட்டு வருகின்றது. முஸ்லிம் சமூகம் அதனைத் தமது தலைமையாக நியமிக்கவும் இல்லை. ஜம்இய்யதுல் உலமாவின் யாப்பின்படி அது இலங்கை முஸ்லிம்களின் தலைமை என எந்த இடத்திலும் அது குறித்துரைக்கவும் இல்லை. இந்த நிலையில் ஜம்இய்யதுல் உலமாவை தலைமையாக யார் நியமித்தது என்று கூறி ஒரு சமூகம் அதனது தலைமையில் இருந்து ஒதுங்கிக் கொள்வதோ, அல்லது ஏதோ ஒரு கட்டத்தில் நாங்கள் தான் முஸ்லிம் சமூகத்தின் தலைமைகள் என்று நாங்கள் எங்கும் சொல்லவில்லையே என ஜம்இய்யத்துல் உலமா ஒதுங்கிக் கொள்வதோ சிலவேளை நியாயமானதாகவே இருக்கலாம். இவ்வாறான ஒரு நிலையில் முஸ்லிம் சமூகம் சின்னாபின்னமாகிப் போவது தவிர்க்க முடியாததாகிவிடும்.

அகில இலங்கை ஜம்இய்யதுல் உலமாவைப் பொருத்தவரை அது இலங்கையிலோ வெளிநாடுகளிலோ உள்ள மத்ரஸாக்களில் கல்வி கற்று வெளியேறுகின்ற மௌலவிமார்களின் அல்லது உலமாக்களின் கூட்டமைப்பாகும். இது போல இலங்கையில் பல்கலைக்கழக மாணவர்களின் அமைப்பொன்று இருக்கின்றது. முஸ்லிம் ஊடகவியலாளர்களுக்கென தனியான அமைப்பொன்று இருக்கின்றது. முஸ்லிம் சட்டத்தரணிகள் சங்கம், சட்டத்துறையில் பட்டம் பெறுகின்றவர்களை ஒன்றிணைத்து உருவாக்கப்பட்டிருக்கிறது. இது போல கதீப்மார்கள் சங்கம், முஸ்லிம் ஆசிரியர் சங்கம் என பல துறைசார் அமைப்புக்கள் சமூகத்துக்குள்ளால் இருக்கின்றன. அவசியம் இல்லை என்றாலும், முஸ்லிம் மருத்துவர் சங்கமொன்றும் கூட உருவாக முடியும். இப்படி துறைவாரியாக தோற்றுவிக்கப்படும் எந்த அமைப்பையும் இலங்கை முஸ்லிம்களின் தலைமையாக ஏற்றுக் கொள்ளும் நிலையிலா இலங்கை முஸ்லிம் சமூகம் இருக்கின்றது ?

மருத்துவம், சட்டம், விஞ்ஞானம், கணிதம், வானவியல், அரசியல் என்பனவெல்லாம் மார்க்கத்தின் கலைகளாகப் போதிக்கப்பட்டு கற்றுத் தேர்ந்தவர்களாக உலமாக்கள் இருந்த காலத்தில் உலமாக்கள் சமூகத்தின் தலைமைப் பொறுப்பை ஏற்றதில் நியாயம் இருந்தது. இன்று இவை எல்லாவற்றையும் பிரித்தெடுத்து ஷரீஆ என்பது தனிக் கலையாகப் வடிகட்டப்பட்டிருக்கின்ற நிலையில், அதுவும் மத்ரஸாக்களில் போதிக்கப்படுவது சரியா என்ற கேள்விகளுக்கு விடை காணப்படாத நிலையில் ஒரு சமூகத்துக்குத் தலைமைப் பொறுப்பு வழங்குவதற்கான தகுதியாக இதனைக் கருத முடியாமல் இருக்கிறது. இலங்கையில் ஷரீஆவைப் போதிக்கின்ற ஒரே ஒரு பல்கலைக்கழகம் மட்டுமே இருக்கின்றது. ஏனைய முன்னூறு மத்ரஸாக்களும் தீனிய்யாத்தையே போதிக்கின்றன. இவற்றைக் கற்று வருபவர்கள் பணி செய்யும் தலமான ஒரு பள்ளிவாசலையோ மத்ரஸாவையோ நிர்வகிக்கின்ற கலைகளாவது இங்கு போதிக்கப்படுவதில்லை.  90 வீதமானவர்கள் இந்தக் கல்வியறிவுக்கு வெளியில் இருக்கும்  நிலையில் ஒரு சமூகத்தை வழிநடத்தும் பொறுப்பை இவர்களிடம் வழங்குவது அறிவுடைமையல்ல. அதிலும் உலகளாவிய அச்சுறுத்தல்களை எதிர்நோக்கியிருக்கும் நிலையில் பயங்கரமான சவால்களுக்கு மத்தியில் ஒரு துறைசார் தலைமை சமூகத்தை வழிநடத்துவது எந்தவகையிலும் ஆரோக்கியமானதாக இருக்கப் போவதில்லை. அங்கத்துவம் பெற்றிருக்கின்ற உலமாக்களை முகாமைத்துவம் போன்ற கற்கை நெறிகளில் ஈடுபடுத்தி எடுத்தாலும் அவை அனுபவங்களையும் சேர்த்துக் கொண்டு நடைமுறைக்கு வருவதற்கு இன்னும் பல வருடங்கள் எடுக்க முடியும்.

முஸ்லிம் சமூகத்தின் தலைமைக்கான தேவை நீண்ட காலத்தில் பெறப்பட வேண்டியதொன்றல்ல.  அதற்கு உடனடியாகத் தீர்வு காணப்படாத போது சமூகத்தில் தற்போதிருப்பது போன்ற தான்தோன்றித் தலைமைகள் பல உருவாக முடியும். முஸ்லிம் சமூகத்தில் முதன் முறையாக இரண்டாவது தலைமை சம்பிரதாய முஸ்லிம்கள் தரப்பிலிருந்து தோன்றிருக்கின்றது. இலங்கை முஸ்லிம்களின் உயர்பீடம் எனப் பெயரிடப்பட்டுள்ள இது இலங்கை முஸ்லிம்கள் அனைவரையும் தம்முடன் இணைந்து கொள்ளுமாறு வேண்டுகோள் விடுத்திருக்கிறது. மாற்றங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட முடியாத தலைமைகளின் நீட்சி நிச்சயமாக இவ்வாறான பிளவுகளுக்கு வழிகோலும்.  ஏற்கனவே தௌஹீத் ஜமாஅத்தினர் தமக்கென ஓர் அமைப்பை உருவாக்கி இருக்கிறார்கள். தரீக்காக்கள் இப்போது தமக்கான அமைப்பை உருவாக்கிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இப்படிப் போனால் அகில இலங்கை ஜம்இய்யதுல் உலமா யாருடைய தலைமை என்ற கேள்வி தான் மிஞ்சப் போகிறது.

உலமா சபையை மார்க்கத் தலைமையாக எடுத்துக் கொண்டாலும் மார்க்கத்திலுள்ள கருத்து வேறுபாடுகளால் பிரிந்து போய் உலமா சபையுடன் உடன்படாத பிரிவுகள் இருக்கின்றன. மத்ரஸாக்களில் கல்வி கற்று வருகின்றவர்கள் தான் இங்கு அங்கத்தவர்களாகச் சேர முடியுமென்றிருந்தாலும் மத்ரஸாக்களின் பாடத்திட்டம் உலமா சபையிடம் இல்லை. மத்ரஸாக்கள் கூட உலமா சபையின் கண்காணிப்பிலாவது இல்லை. பள்ளிவாசல்கள் உலமா சபையின் கீழ் இல்லை. ஹஜ் விவகாரம் இல்லை. பிறை விவகாரம் இல்லை (அது பெரிய பள்ளிவாசலின் கீழ் இருக்கிறது). ஹலால் தனியொரு நிறுவனத்திடம் இருக்கிறது. கடைசியாக முஸ்லிம் தனியார் சட்ட விவகாரங்கள் கூட உலமா சபைக்கு அப்பால் தான் இருக்கிறது.

மார்க்க விவகாரங்களில் இந்த நிலையில் இருக்கின்ற பொழுது சமூகத்தின் ஒட்டு மொத்த விவகாரங்களையும் இந்த மார்க்கத் துறை சார்ந்தவர்களிடம் ஒப்படைப்பது என்பது இன்றிருக்கும் சவால்களுக்கு முன்னால் சாத்தியமானதல்ல என்பதை உலமா சபையும் புரிந்து கொள்ள வேண்டும். சமூகத்தின் உரிமைப் போராட்டங்கள், மீள்குடியேற்றம், காணிப்பிரச்சினை, எல்லை நிர்ணயம் என விரிகையில் நிகாபுக்கான உரிமைப் போராட்டத்தை உலமா சபை முற்படுத்தியதில் இருந்து அது மார்க்க ரீதியான விடயங்களுக்கு முன்னுரிமை கொடுக்கிறது என்பதை எடுத்துக் காட்டியுள்ள நிலையில், சமூகத்தின் ஒட்டுமொத்த விவகாரங்களுக்குமான தலைமையொன்றின் தேவை அவசரமாக அவசியமாகின்றது. தேர்தல்கள் நெருங்கும் இந்தச் சமயத்தில் அது கட்டாயக் கடமையுமாகின்றது.

ஆகவே சமூகத்துக்கான தலைமைத்துவ சபையொன்றை உருவாக்கும் பணி அவசரமாக நடைபெற வேண்டும். அது தனிநபர்களை முற்படுத்தியதாக அல்லாமல் சமூகத்தின் நலன்கருதிய பொதுத் தலைமையாக வர வேண்டும். இலங்கையிலுள்ள ஜமாஅத்துக்கள், இஸ்லாமிய இயக்கங்கள், தரீக்காக்கள் அனைத்தையும் இது பிரதிநிதித்துவப்படுத்த வேண்டும். முஸ்லிம்கள்  அண்மைக்காலங்களில் எதிர்நோக்கிய சோதனைகளின் போது பல ஆளுமைகள் வெளித் தெரிந்தன. இந்த ஆளுமைகளையும், இஸ்லாமிய சிந்தனையாளர்களையும் அதில் இணைத்துக் கொள்ள வேண்டும். அப்போது தான் அது சமூகத்தின் தலைமையாக மாற முடியும். மீண்டும் முஸ்லிம் சமூகத்துக்கு மட்டும் தனியானதொரு தலைமை தேவையா என்ற கேள்வி வந்தால் அது மார்க்கக் கடமை என்று சொல்வதற்கப்பால் அதனை நியாயப்படுத்தக் கூடியதாக அந்தத் தலைமை அமைய வேண்டும். இலங்கைக்கு ஷரீஆ பல்கலைக்கழகம் தேவையா, முகத்தை மூட வேண்டுமா போன்ற ஒட்டு மொத்த சமூகத்திலும் தாக்கத்தை விளைவிக்கும் விடயங்கள் வரும் போது இந்தத் தலைமைத்துவ சபையிடம் கலந்தாலோசித்து முடிவெடுக்கின்ற நிலைமை வர வேண்டும்.

முஸ்லிம்கள் எதிர்நோக்கியுள்ள பாரிய சவாலை ஒரு தரப்பின் பொறுப்பில் மட்டும் விட்டுவிடாமல் சமூகமே ஒன்றாக இணைந்து தாங்குகின்ற் நிலை இதனால் உருவாகும் என்பதோடு, அது நாட்டின் நலனிலும் தேசிய பாதுகாப்பிலும் நல்லதொரு விளைவை முஸ்லிம் சமூகம் ஏற்படுத்தியதாக அமையும்.

About the author

Administrator

Leave a Comment