ஹிஜாப்: ஒரு வேர் நிலைப் பார்வை

0
30

எம்.என். இக்ராம் (M.Ed – OUSL)

மனித வாழ்வில் அதன் போக்கிலும், அமைப்பிலும் தாக்கம் செலுத்துகின்ற பிரதான அம்சங்களாக பின்வரும் 03 அம்சங்கள் காணப்படுகின்றன. அவை:

மனிதனுக்கும் இறைவனுக்குமிடையிலான தொடர்பு

மனிதனுக்கும் பிரபஞ்சத்துக்கும் இடையிலான உறவு

மனிதனுக்கு தனது சக மனிதனுடன் உள்ள தொடர்பு

இதில் மானிடத் தொடர்பில் பிரதானமாக இரு விடயங்கள் முக்கியமானவை:

1.            ஆண்-பெண் தொடர்பு

2.            தனிமனிதனுக்கும் சமூகத்துக்குமிடையிலான தொடர்பு

இவற்றுள் நாம் பேச எடுத்த விடயம் ஆண் – பெண் தொடர்பு குறித்த பார்வை யிலிருந்து எழுகின்ற ஒரு விவகாரம்.

ஹிஜாப் என்றால் என்ன? அது ஏன் அவசியம்? என்பதனை விளங்க ஆண் – பெண் தொடர்பு குறித்த இஸ்லாத்தின் பார்வையின் முக்கிய புள்ளிகளையாவது புரிந்துகொள்வது முக்கியமானது.

1. ஆணும் பெண்ணும் அடிப்படையில் சமத்துவமானவர்கள், அவர்கள் வாழ்வின் உரிமைகளிலும் கடமைகளிலும் சம பங்காளர்கள்.

“உங்களில் ஆணாயினும் பெண்ணாயினும் அவர்கள் செய்த எந்த ஒரு செயலையும் நான் வீணாக்கிட மாட்டேன்  என அவர்களது றப்பு அவர்களுக்குப் பதிலளித்தான். நீங்கள் இருபாலாரும் ஒரு வரை ஒருவர் சார்ந்துள்ளீர்கள்…” (ஆல இம்ரான்: 195)

“முஃமினான ஆண்களும் பெண் களும் ஒருவருக்கொருவர்  பொறுப்பாளர்களாகவும் உதவியாளர்களாகவும் உள்ளனர். அவர்கள் நன்மையை ஏவுகின்றனர், தீமையைத் தடுக்கின்றனர்…” (தௌபா:71)

2. ஆண்-பெண் இயல்பு அடிப்படையில் வாழ்வில் அவர்களது பணி, பொறுப்புக்களில் வேறுபாடு கொண்டவர்கள்.

“ஆண்கள் பெண்களைப் போன்றவர் களல்லர்” (ஆல இம்ரான்: 36)

“ஆண்கள் பெண்களின் நிர்வாகிகளாயிருப்பர்….” (நிஸா: 34)

“ஆண்கள் பெண்களைப் பார்க்கிலும் படிநிலை வேறுபாடு கொண்டோராவர்…” (பகரா: 228)

3. ஆண்-பெண் இரு பாலாரும் தமக்கிடையே இயல்பான ஈர்ப்புக் கொண்டவர்கள்.

“உங்களுக்கு உங்களில் இருந்தே துணையைப் படைத்தது அவனது அத்தாட்சிகளில் உள்ளதாகும். நீங்கள் உங்கள் துணையிடம் அமைதி பெற வேண்டும் என்பதற்காகவே அவன் அவ்வாறு செய்தான். அவன் உங்களுக்கிடையே அன்பையும் இரக்கத்தையும் ஏற்படுத்தினான்.” (ரூம்: 21)

ஆண், பெண்ணின் சமூக வகிபாகம் மற்றும் அவர்களுக்கிடையான ஈர்ப்பும் வேறுபாடும் அவர்களுக்கிடையிலான உறவு தொடர்பில் சில ஒழுங்குகளும் வரையறைகளும் ஏற்படுத்தப்பட வேண்டியமையை வலியுறுத்துகின்றது. அதி லும் குறிப்பாக இருபாலாரதும் உறவில் மானிட விருத்தி தங்கியிருப்பது இதனை இன்னும் வலியுருத்துகிறது.

இரு பால் உறவு வெறும் இன்பம் சார்ந்த தொடர்பாக மாத்திரம் முடிந்து போவதாயின், இந்தத் தேவை பலபோது அவசியப்பட மாட்டாது. எனினும் இந்த வேறுபாட்டுக்கு இடையேயான பிணைப்பு மானிட வாழ்வின் அடிப் படை நோக்கம் ஒன்றைக் கொண்டிருப்பது இந்த உறவை ஒழுங்குபடுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை ஏற்படுத்தி விடுகிறது. அதனுடன் மாத்திரம் இது சுருங்கி விடுவதில்லை. மானிட வாழ்வின் பொருள் இந்த உறவின் ஒழுங் கில்தான் பொதிந்துள்ளது.

ஹிஜாப் ஒரு ஆடையல்ல அது ஒரு வாழ்க்கை முறைமை

இந்தப் பின்னணியில் இருந்தே இஸ்லாம் முன்வைக்கும் ஹிஜாப் சிந்தனை புரியப்பட வேண்டும். அதனை ஒரு ஆடையாக மாத்திரம் புரிந்து கொள்வது, அதுவும் பெண்ணுக்கான ஆடையாக மாத்திரம் புரிவது ஹிஜாப் குறித்த இஸ்லாத்தின் சிந்தனையைப் புரிந்து கொள்வதில் விடப்படுகின்ற குறைபாடாகவே காணப்படும்.

ஹிஜாப் குறித்து ஆரம்பமாகப் பேசிய வசனங்களாகக் கருதப்படும் ஸூரா அஹ்ஸாபின் வசனங்களை நாம் பார்த்தாலும், அதற்கடுத்துப் பேசிய வசனங்களாகப் பார்க்கப்படும் ஸூரா நூரின் வசனங்களைப் பார்த்தாலும் அவை அனுமதி பெறுதல் என்ற விடயத்தில் இருந்தே ஹிஜாப் குறித்த பேச்சை ஆரம்பிப்பதை அவதானிக்கலாம்.

“ஈமான் கொண்டவர்களே! நபியினு டைய வீட்டுக்கு உங்களுக்கு அனுமதி கிடைத்தாலேயன்றி சாப்பாட்டிற்காக உள்நுழைய வேண்டாம்…” (அஹ்ஸாப்: 53)

“ஈமான் கொண்டவர்களே! உங்களது அல்லாத பிறரது வீட்டிலே நீங்கள், உங்களது வருகையை அறிவித்து உங்களுக்கான முன்அனுமதியைப் பெற்று, அங்கு வசிப்போருக்கு ஸலாம் கூறாதவரை நுழைய வேண்டாம். அதுதான் உங்களுக்குச் சிறந்ததாகும். இதனை நீங்கள் விளங்கிக் கொள்வீர்கள்…, அந்த வீட்டிலே எவரும் இருப்பதைக் காணாத போதும் அனுமதி கிடைக்காத வரை அங்கே நுழைய வேண்டாம். நீங்கள் திரும்பிச் சென்று விடுங்கள் என்று கூறப் பட்டால் திரும்பிச் சென்று விடுங்கள். அது உங்களுக்கு தூய்மையானதாகும். நீங்கள் செய்பவற்றை அல்லாஹ் அறிபவனாக இருக்கின்றான்…, யாரும் வசிப்பிடமாகக் கொள்ளாத ஒரு வீட்டில் உங்களுக்கான ஒரு பொருள், தேவை இருப்பின் அங்கே நுழைவதில் குற்றம் கிடையாது. நீங்கள் மறைப்பவற்றையும், வெளிப்படுத்துபவற்றையும் அல்லாஹ் அறிபவனாக உள்ளான்.” (நூர்: 27-29)

இங்கு, உடம்பிற்கு ஹிஜாப் அணிவதற்கு முன்னர் மனதுக்கு ஹிஜாப் அணி விக்க வேண்டிய தேவை இருப்பதை விளங்குகிறோம். இதனை ஸூரா நூரின் 58, 59 ஆவது வசனங்களும் இன்னும் உறுதிப்படுத்துகின்றன.

“ஈமான் கொண்டோரே! உங்களது வலக்கரம் சொந்தமாக்கப்பட்டவர்களும், பருவமடையாத உங்களது பிள்ளைகளும் நாளின் மூன்று நேரங்களில் உங்களிடம் அனுமதி பெறட்டும். அவை பஜ்ரு தொழுகைக்கு முன்னைய பொழுது, பகல் பொழுதில் உங்களது ஆடைகளை தளர்த்தி வைக்கும் நேரம், இஷாவுக்கு பின்னைய நேரம் என்பனவாகும். இவை உங்களுக்கான மூன்று அவ்ரத்துக்களாகும். அதனைத் தவிரவுள்ள நேரங்களில் அனுமதி குறித்த விடயத்தில் உங்களுக் கோ அவர்களுக்கோ பிரச்சினை கிடையாது. அவர்கள் உங்களைச் சுற்றிச் சுற்றி வருவோர். நீங்கள் ஒருவரை ஒருவர்          சார்ந்து வாழ்கிறீர்கள். அல்லாஹ் இவ்வாறுதான் உங்களுக்கு வசனங்களை விளக்குகிறான். அல்லாஹ் அனைத்தையும் அறிந்தவனும் ஞானம் கொண்டவனாகவுமுள்ளான்…,

உங்கள் குழந்தைகள் பருவ வயதை அடைந்துவிட்டால் அவர்களை முந்திய வர்கள் அனுமதி கோரியது போல் அவர்களும் அனுமதி கோரட்டும். அல்லாஹ் இவ்வாறுதான் உங்களுக்கு அவனது வசனங்களை விளக்குகிறான். அல்லாஹ் அனைத்தையும் அறிந்தவனும் ஞானம் கொண்டவனாகவுமுள்ளான்”(நூர்: 58,59)

இங்கு முதலில் அல்-குர்ஆன் அவ்ரத் என்பதை விரிவான பொருளில் பாவித்திருப்பதை விளங்கிக் கொள்வது அவசியம். அது உடலின் ஒரு பகுதி என்பதைத் தாண்டி மேலுள்ள வசனத்தில் குறித்த சில நேரத்தை குறிக்கவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளமை குறித்த சந்தர்ப்பத்தில் குறித்த சாராருக்கு மறைக்கப்பட வேண்டிய ஒரு விடயமாக நாம் அவ்ரத்தை விளங்கிக் கொள்கிறோம்.

இந்த வகையில் ஆடைக்கு முன்னர் வீடும், அறைகளும் இங்கு அவ்ரத்தாக பார்க்கப்பட வேண்டிய தேவை இருப்பதை இந்த வசனங்கள் உணர்த்துகின்றன. ஒருவருடைய வீடு, எந்த வெளித் தலையீடுகளும் இன்றி தனித்த தன்மையுடன் (Privacy) இருக்க வேண்டும். அதற்குள்ளால் நுழைதல் முன் அனுமதி இல்லாமல் தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. இதற்கான முக்கிய காரணம் உள்ளால் இருப்பவர் மானசீக ரீதியாகவும், உடல், ஆடை… என எல்லா வகையிலும் சுதந்திரமாக இருப்பதற்கான வாய்ப்பை வழங்குவது என்பதுடன் வெளியால் இருப்பவர் உள்ளே இருப்பவரின் அனுமதி இன்றி அவரது மறைவான விடயங்களில் தலையீடு செய்யாது இருப்பதுடன், காண்பதற்கு கூடாதவற்றை காண்பதன் ஊடாக தவறான நடத்தைகள் ஏற்படாது பாதுகாப்பதுமாகும். எனவேதான் அனுமதி மறுக்கப்படுவதற்கும் இங்கு இடம் இருக்கின்றது.

(இதுவேதான் தொலைத் தொடர்பு சாதனங்களினாலான நுழைவுக்குமுரிய ஒழுங்குமாகும். ஆனால் துரதிஷ்டவசமாக அப்படி பதில் அளிக்காவிடில் பலருக்கு காரணம் சொல்ல வேண்டிய துர்ப்பாக்கியம் இன்று நிலவுகிறது.) ஏனெனில், ஒருவர் எத்தகைய சூழலில் இருக்கிறார் என்பதை யாராலும் குறித்துக் கூற முடியாது.

அதிலும் ஒரு வீட்டிற்குள்ளும் ஒருவருடைய தனித்த அறை என்பது அவருக்கு இன்னும் சுதந்திரத்திற்குரிய இடம். அதிலும் அல்-குர்ஆன் உதாரணமாகக் குறிப்பிட்ட நேரம் போன்ற ஒருவர் மிகச் சுதந்திரமாக இருப்பதற்கான பொழுதுகள் முக்கியமானவை. இங்கு வெளியே இருப்பவரால் உள்ளிருப்பவரது சுதந்திரம் பாதிக்கப்படக் கூடாது என்ற கவனம் இருப்பது போலவே உள்ளே இருப்பவரால் வெளியே இருப்பவரது மனோ நிலை பாதிக்கப்படக் கூடாது என்பதிலும் கவனம் செலுத்தப்பட்டுள்ளது.

ஒருவரது பாலியல் உணர்வு முதல் அவரது மனஉணர்வு மற்றும் சிந்தனை நடத்தை சார் சீர்மைக்கு இப்படியான சுதந்திரமான இடங்களும் பொழுதுகளும் முக்கியமானவை. அல்-குர்ஆனின் இந்த வசனங்களை வாசித்துச் செல்கின்ற போது இந்த வசனங்கள் ஹிஜாபை ஒரு தடையாக அல்லாமல் ஒரு சுதந்திர எல்லையை பெற்றுத் தரும் ஒரு தடுப்பாகவே குறிப்பிடுவதை பார்க்க முடிகிறது.

இங்கு, அல்-குர்ஆன் ஒருவருக்கு பார்க்கக் கூடாத நிலையில், பருவத்தில், பார்க்கக் கூடாதவர்களது காட்சிகள் காண்பிக்கப்படக் கூடாது என்பதில் முதல் கவனம் எடுத்திருப்பதைக் காண்கிறோம். அதுதான் முதலில் இங்கு தடுக்கப்பட வேண்டியவை. அவை ஒருவனது ஆழ்மனக் காட்சியாக பதிந்துவிட்டால் அதன் விளைவு மிகவும் பாரதூர மானது. அதனைத்தான் நாம் இன்று உலகில் கட்டற்ற பாலியல் கலாச்சார சூழலின் விளைவாக அன்றாடம் அனுபவிக்கின்றோம்.

இங்குதான் ஹிஜாப் குறித்த இஸ்லாத்தின் வழிகாட்டல் எங்கிருந்து நடைமுறைப்படுத்த ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்ற விடயம் எமக்கு துளங்குகிறது. எவனோ வடிவமைத்த ஆடையை அணிவது குறித்து சர்ச்சைப்படும் நாம், குந்தியிருக்க வீடற்று வாழும் எத்தனையோ ஆயிரம் மக்கள் எப்படி இந்த வழிகாட்டலை நடைமுறைப்படுத்துவார்கள் என சிந்திக்க வேண்டியுள்ளது.

இரண்டு சுவர்களுக்கும் ஒரு முந்தானைக்கும் மத்தியில் வாழும் குடும்பங்களது கதி என்ன? மாற்றி அணிய ஆடை அற்று ஒட்டுத் துணியுடன் வாழும் மக்களது நிலை என்ன?… பள்ளிவாயில்களுக்கும், உழ்ஹியாக்களுக்கும், நிகாப் மாநாடுகளுக்கும்… கொட்டப்படும் இலட்சங்கள், மணித்தியாலங்கள், மனித வளங்கள் ஏன் இங்கு செலவழிக்கப்படக் கூடாது? இது, மனிதனின் மானம் காக்கும் பணி. இதற்கு யார் வகை சொல்வது? இஸ்லாத்தில் ஹிஜாபை நடைமுறைப்படுத்துவது என்பது ஒரு கறுப்புத் துணியை பல்லாயிரங்கள் கொடுத்து எடுத்து உருவத்தை மூடுவது அல்ல.